By john 
Ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν ότι κάθε εποχή έχει τα δικά της καλά και τα δικά της κακά. Η τεχνολογία μάς έφερε πιο κοντά σε ανθρώπους που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, έκανε την επικοινωνία ευκολότερη και έδωσε δυνατότητες που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζαν αδιανόητες. Ωστόσο, όσο μεγαλώνει η ψηφιακή μας συνδεσιμότητα, τόσο φαίνεται να μικραίνει η πραγματική ανθρώπινη επαφή.
Οι σχέσεις σήμερα περνούν ίσως τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Όχι επειδή οι άνθρωποι σταμάτησαν να ερωτεύονται, αλλά επειδή άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον έρωτα, τη δέσμευση και την ίδια την ανθρώπινη επαφή.
Τα social media δημιούργησαν μια νέα πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα όπου η εικόνα συχνά έχει μεγαλύτερη αξία από την ουσία. Βλέπουμε καθημερινά δεκάδες «τέλειες» ζωές, «τέλειες» σχέσεις και «τέλεια» ζευγάρια. Όμως πίσω από τις φωτογραφίες, τα φίλτρα και τις προσεκτικά επιλεγμένες στιγμές, η πραγματικότητα είναι συνήθως πολύ διαφορετική.
Πολλοί άνθρωποι μπήκαν στη διαδικασία να συγκρίνουν τη σχέση τους με αυτό που βλέπουν στις οθόνες τους. Αντί να απολαμβάνουν αυτό που έχουν, αναζητούν διαρκώς κάτι καλύτερο. Έναν πιο ελκυστικό σύντροφο, μια πιο εντυπωσιακή ζωή, περισσότερη επιβεβαίωση. Η συνεχής σύγκριση γεννά ανικανοποίητο και το ανικανοποίητο διαλύει σχέσεις.
Παλιότερα, όταν γνώριζες έναν άνθρωπο, επένδυες χρόνο για να τον ανακαλύψεις. Σήμερα, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ένα προφίλ μπορεί να σε κάνει να απορρίψεις κάποιον ή να τον επιλέξεις. Οι άνθρωποι άρχισαν να αντιμετωπίζονται σαν προϊόντα σε μια ατελείωτη ψηφιακή βιτρίνα. Ένα swipe αριστερά ή δεξιά και η ζωή συνεχίζεται.
Αυτό όμως που με προβληματίζει περισσότερο είναι ο εκχυδαϊσμός του ίδιου του έρωτα. Ο έρωτας κάποτε ήταν συνδεδεμένος με την προσμονή, το μυστήριο, την αφοσίωση και τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση. Σήμερα πολλές φορές περιορίζεται σε μια επιφανειακή έλξη, σε μια φωτογραφία, σε ένα μήνυμα αργά το βράδυ ή σε μια σχέση που ξεκινά και τελειώνει χωρίς ποτέ να αποκτήσει ουσιαστικό βάθος.
Παράλληλα, οι άνθρωποι φαίνεται να φοβούνται όλο και περισσότερο την ευαλωτότητα. Φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να πουν «μου λείπεις», «σε αγαπώ», «σε χρειάζομαι». Η εποχή προωθεί την εικόνα του ανθρώπου που δεν δένεται, που δεν πληγώνεται, που είναι πάντα έτοιμος να φύγει. Κι όμως, η πραγματική δύναμη βρίσκεται ακριβώς στο αντίθετο: στην ικανότητα να αγαπάς χωρίς εγγυήσεις.
Βλέπουμε επίσης ολοένα και περισσότερες σχέσεις να μετατρέπονται σε δημόσιο θέαμα. Στιγμές που κάποτε ανήκαν αποκλειστικά σε δύο ανθρώπους, σήμερα γίνονται περιεχόμενο προς κατανάλωση. Η αγάπη μετριέται σε προβολές, αντιδράσεις και σχόλια. Σαν να έχει μεγαλύτερη σημασία να δείξεις ότι είσαι ευτυχισμένος παρά να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος.
Το πιο τραγικό ίσως είναι ότι, ενώ έχουμε εκατοντάδες διαδικτυακές επαφές, νιώθουμε πιο μόνοι από ποτέ. Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν καθημερινά με δεκάδες άτομα μέσω εφαρμογών και ταυτόχρονα δεν έχουν κανέναν να αγκαλιάσουν όταν περνούν δύσκολα. Η μοναξιά της σύγχρονης εποχής δεν προέρχεται από την έλλειψη επικοινωνίας αλλά από την έλλειψη ουσιαστικής σύνδεσης.
Δεν πιστεύω ότι φταίνε αποκλειστικά τα social media. Είναι ένα εργαλείο και, όπως κάθε εργαλείο, εξαρτάται από τον τρόπο που το χρησιμοποιούμε. Το πρόβλημα ξεκινά όταν επιτρέπουμε στην εικονική πραγματικότητα να αντικαταστήσει την αληθινή ζωή. Όταν ξεχνάμε ότι πίσω από κάθε οθόνη υπάρχει ένας άνθρωπος με συναισθήματα, φόβους, ανάγκες και όνειρα.
Ο έρωτας δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με emojis, likes και ψηφιακές καρδιές. Χρειάζεται χρόνο, παρουσία, προσπάθεια και αληθινό ενδιαφέρον. Χρειάζεται να κοιτάξεις τον άλλον στα μάτια, να τον ακούσεις, να τον καταλάβεις και να σταθείς δίπλα του όταν οι συνθήκες δυσκολεύουν.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη επανάσταση της εποχής μας να μην είναι η τεχνητή νοημοσύνη ούτε τα νέα κοινωνικά δίκτυα. Ίσως η μεγαλύτερη επανάσταση να είναι να βρεις έναν άνθρωπο, να τον αγαπήσεις πραγματικά και να επιλέγεις κάθε μέρα να παραμένεις δίπλα του σε έναν κόσμο που σε εκπαιδεύει συνεχώς να ψάχνεις το επόμενο καινούργιο πράγμα.
Γιατί ο έρωτας δεν είναι μια ανάρτηση που θα χαθεί στο χρονολόγιο μετά από λίγες ώρες. Είναι μια καθημερινή επιλογή. Και οι πιο όμορφες ιστορίες αγάπης εξακολουθούν να γράφονται μακριά από τις οθόνες.
Newsroom