By Newsroom 
Σε φορτισμένο κλίμα και με έντονες συναισθηματικές στιγμές συνεχίστηκε η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών, με τις φωνές των συγγενών να αποτυπώνουν τον αβάσταχτο πόνο αλλά και την αδιάκοπη αναζήτηση της αλήθειας.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η στιγμή που ακούστηκαν τα ονόματα των δίδυμων κοριτσιών, με τον πατέρα τους, Νίκο Πλακιά, να φωνάζει «Αθάνατες», μια λέξη που συμπύκνωσε τη μνήμη, την απώλεια και την άρνηση της λήθης. Η αίθουσα «πάγωσε», ενώ για λίγα δευτερόλεπτα κυριάρχησε η σιωπή πριν επανέλθει η ένταση.
Παρά τις διαμαρτυρίες και τις στιγμές έντασης που δεν αποφεύχθηκαν, η διαδικασία συνεχίστηκε, με τους συγγενείς να ζητούν απαντήσεις και δικαίωση. Οι παρεμβάσεις τους ανέδειξαν όχι μόνο το προσωπικό τους δράμα αλλά και σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες και τη διαχείριση του δυστυχήματος.
Συγκλονιστική ήταν η τοποθέτηση του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος μίλησε εκ μέρους της οικογένειάς του και των συγγενών των θυμάτων:
«Είναι τρία χρόνια εγώ και η οικογένειά μου και όλοι οι συγγενείς, που έχουμε όλοι τον ίδιο πόνο, προσπαθούμε να βρούμε την αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή που έγινε το έγκλημα, ξέρετε ότι δεν έγινε όπως πρέπει όλη η διαδικασία. Εμείς πονάγαμε που δεν ξέραμε τι έχει γίνει. Το χώρο αυτό έπρεπε πρώτα να τον διασφαλίσουνε και αντί να κάνουν αυτό ρίξανε χώμα. Εμείς προσπαθούμε να βρούμε γιατί. Ο Ντένις ήταν 22 ετών. Πονάμε ακόμα και θα πονάμε για όλη μας τη ζωή».
Στη συνέχεια, τόνισε την ανάγκη απόδοσης ευθυνών και ουσιαστικών αλλαγών:
«Τουλάχιστον όλοι αυτοί που ήταν σε αυτό το έργο και δεν το τελείωσαν ποτέ, να υπάρχουν ασφαλή τρένα, πρέπει να τιμωρηθούν. Τα παιδιά μας ανέβηκαν σε ένα τρένο που πιστεύαμε ασφαλές. Περίμενα το παιδί μου στη Θεσσαλονίκη και ποτέ δεν ήρθε. Ακόμα το περιμένω. Ακόμα».
Εκφράζοντας πίστη στη Δικαιοσύνη, αλλά και αποφασιστικότητα, πρόσθεσε:
«Πιστεύω ότι υπάρχει Δικαιοσύνη και υπάρχουν έντιμοι δικαστές. Εγώ είμαι ένας απλός πολίτης, ένας εργάτης, πιστεύω θα κοιτάξει κατάματα και θα τιμωρηθούν όλοι όσοι ψηλά και αν είναι. Εγώ σαν πατέρας δεν θα σταματήσω ποτέ να ψάχνω την αλήθεια, θα παλέψω, θα τους βρω τους δολοφόνους. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε από αυτή τη διαδικασία να βγει αυτό το φως. Να μπουν στη φυλακή αυτοί που σκότωσαν το παιδί μου».
Δεν έλειψαν και καταγγελίες για τη μεταχείριση των συγγενών εντός της αίθουσας:
«Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε αλλά αυτό που έγινε σήμερα, να θέλω να μιλήσω με τη δικηγόρο μου και να πέσουν πάνω μου έξι αστυνομικοί και τώρα να με πονάει ο αυχένας μου… Δεν έκανα κάτι…».
Κλείνοντας, επεσήμανε και πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας:
«Στην τελευταία σειρά είναι δύο σειρές αστυνομικοί και εμείς δεν βλέπουμε τίποτα… Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».
Η δίκη θα συνεχιστεί τη Μεγάλη Δευτέρα, με τους συγγενείς να δηλώνουν ότι δεν θα σταματήσουν μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη και να φωτιστούν όλες οι πτυχές της υπόθεσης. Η απαίτηση για αλήθεια και ευθύνες παραμένει ζωντανή, όσο ζωντανή παραμένει και η μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν.